In de kijker: Boekhandel Braeckman

Lien Braeckman is de vierde generatie van haar familie die Boekhandel Braeckman openhoudt. Haar overgrootvader begon, na een carrière als krantenman, met een klein winkeltje. Haar vader nam de winkel over van zijn vader, maar toen hij ziek werd, kwam de zaak in Lien haar handen terecht. “Als ik het niet had overgenomen, was het gedaan!” Al enkele jaren is Lien trotse eigenaar van Boekhandel Braeckman en daar heeft ze nog geen seconde spijt van.

Lien Braeckman in haar winkel

Stond het in de sterren geschreven dat jij de winkel van je vader ging overnemen?

“Nee, want het was nooit mijn ambitie om de krantenwinkel over te nemen van mijn vader. Ik zei steeds tegen mijn vader dat hij me niet mocht pushen en dat ik wou gaan studeren. Ik ben dan begonnen in Leuven aan Toegepaste Economie, want ik was super graag bezig met economie en boekhouden, maar in mijn laatste jaar is mijn vader overleden aan een hersentumor. Ik ben uiteindelijk gestopt met studeren, want ik kon het niet combineren met de krantenwinkel. Als ik het niet had overgenomen, was het gedaan. Dit is het levenswerk van mijn vader, mijn groot- en overgrootvader. Ik kon dit niet verloren laten gaan.”

Er was niemand anders in de familie die de winkel wou of kon overnemen?

“Mijn vader heeft drie zussen, maar daarvan zag niemand het zitten. Het is gek om te zeggen, maar het was ook niet het plan van mijn vader om te winkel over te nemen. Hij had gestudeerd, was een Industrieel Ingenieur en werkte voor de spoorwegen. Toen zijn vader op pensioen ging, heeft hij de winkel overgenomen omdat hij die niet kon zien verdwijnen. Nu ik er over nadenk heeft hij daar nooit veel over gesproken.”

Boekhandel Braeckman

Ging je vroeger als kind vaak mee met je vader?

“Eigenlijk niet. Als ik student was, wou ik dat niet. Maar als je plots voor de keuze komt te staan, kan je dat niet opgeven. Ik heb hiervoor mijn studie stopgezet, maar heb daar nog geen moment spijt van gehad. Als ik een tijdje achter mijn bureau zit en zin heb om onder de mensen te komen, dan stap ik gewoon de winkel binnen en sla ik een babbeltje. Dat is een fantastisch gevoel.”

Wat vind je zo fijn een perswinkel?

“Zonder twijfel het contact met de mensen. Het is geen evidente sector, en dat is er de laatste jaren niet beter op geworden. De marges zakken, we moeten vechten tegen de abonnementen,… Maar toch is er nog steeds een trouw publiek dat nog steeds graag naar de winkel komt. Het is zo fijn om telkens vertrouwde gezichten terug te zien en een babbeltje te kunnen slaan. Ik weet, het zijn lange dagen, je stopt niet wanneer je de deur sluit want je moet nog alles klaarmaken voor de dag nadien en je kassa maken, maar ik heb het er voor over. Wanneer je iets doet voor je klanten krijg je veel appreciatie. Als je dat niet krijgt, blijf je deze job niet doen. Soms ben je ook voor mensen de enige waarmee ze kunnen babbelen. Sommige mensen hebben enkel sociaal contact wanneer ze hun krant gaan halen.”

Is er al iemand die jou kan opvolgen?

“(Lacht) Ik heb een zoontje van zes jaar en die wil, af en toe, eens een boekje scannen en toen hij nog klein was, en we maakten de winkel leeg op het einde van de dag, dan hielp hij al wel eens mee. Op dat moment kon hij net kon stappen, deed hij dat ook al. Er kwamen pakjes binnen en hij ging dan de kar nemen waar de pakjes worden opgezet. Maar of hij mij zal opvolgen zal de toekomst moeten uitwijzen.”

Wat me ook opvalt aan de openingsuren is dat jij bijna dag en nacht open bent?

“Dit jaar hebben we voor de eerste keer de winkel gesloten. Ik heb daar zeer lang over getwijfeld. Mijn vader en grootvader hebben de winkel nooit toegedaan. Dit jaar hebben we voor één week telkens een halve dag opengedaan. Ik ben alleenstaande moeder en op een dag zei mijn zoontje: ‘Mama jij moet altijd werken!’ En dat deed me wel een beetje pijn. Ik ben zelf ook nooit op vakantie geweest met mijn ouders omdat ze altijd met de zaak bezig waren. Ik heb daar een wrang gevoel aan over gehouden en ik wou niet dat mijn zoontje ook dat gevoel krijgt. Ik sloot de winkel met een bang hartje, maar de klanten hebben het positief onthaald. Sommige hadden het er moeilijk mee, maar dat was eerder miniem. Het lijkt wel alsof mensen voortdurend verwachten dat een krantenwinkel open is. Maar ik begrijp het wel, de weg naar de krantenwinkel is voor veel mensen een dagelijkse gewoonte dus wanneer je sluit doorbreek je een patroon.”

Hoe ruim is het aanbod van jouw boekhandel?

“De boekhandel is niet zo uitgebreid als, pakweg, een Standaard Boekhandel maar je kan hier terecht voor de hyped producten. Populaire romans, strips, … noem maar op. Wanneer klanten naar specifieke boeken vragen die we niet op voorraad hebben, dan bestel ik ze. We zijn ook lid van boekenbank.be en daardoor kunnen we bij iedere uitgeverij boeken bestellen. Mensen komen hier boeken kopen of bestellen voor het persoonlijke contact. Mijn klanten weten ook meestal goed wat ze willen. Vroeger was er hier in Brakel, op een paar honderd meter van m’n deur, een Standaard Boekhandel maar sinds een jaar of drie is die er niet meer. Dat is voor mij een voordeel.”

Tot slot, hoe zie jij de toekomst van Boekhandel Braeckman?

“De winkel biedt nog veel mogelijheden, maar de vraag is alleen: hoe lang gaat papier nog blijven bestaan? Ik ga wel nog uitbreiden in consoles voor het bedcenter. Het volledige aanbod vind je achteraan in de winkel. Op die manier kunnen klanten, die graag inzetten op sportwedstrijden, rustig zitten en storen ze de andere klanten van de winkel niet. Het is fijn om hen zo te zien opgaan in die wedstrijden. De ene hitst de andere op, ze drinken frisdrank of koffie en ze geven de boekhandel nog iets meer kleur.”